Bu Yaz Nerelere Gitmeli ki ?...

Aklımda birkaç alternatif var aslında : Foça, Çeşme, Dalyan, Kaş kesinlikle...
Bunlar yurtiçi alternatiflerim. Bir de yurtdışı alternatiflerim var : Sicilya yeniden, Hırvatistan ve Yunanistan...

Müjü de ayarlarsa kendini, bu yaz bolca gezeriz...

Pazartesi sabahı...

Gönül isterdi ki şöööle güneşli bir gün ile haftaya başlayalım, ve bütün hafta da aynen güneşli, huzurlu ve mutlu geçsin.
Hafta yine de mutlu ve huzurlu geçer de, bu güneş ne zaman bizi hatırlar, gerçekten merak ediyorum.
Yine de sanki hava güneşliymiş gibi güzel bir şarkıyla başlayayım diyorum haftaya...

Uzunca bir aradan sonra geri dönmek güzel...

Yazacak o kadar çok şey var ki, her gün yazarsam, yazmaya ara verdiğim dönemin acısını fazlasıyla çıkarırım tahmin ediyorum.

O yüzden artık başlamak lazım, ve yazmaya ara vermemek lazım, ne olursa olsun, mutlaka fırsat yaratmak lazım, tıpkı hayata ve eğlenceye ara vermemek gerektiği gibi...

Çok sık duyarım çevremdeki insanlardan " Bundan sonra yaşamın tadını daha çok çıkaracağım !" ya da " Artık hiçbir şeyi kafaya takmak yok !" gibisinden lafları, özellikle de başlarına gelen bir kayıp ya da üzüntü sonrasında. Ama aradan birkaç gün geçer ve sanki o laflar hiç söylenmemiş gibi eski yaşama yeniden geri dönülür.

Benim için de bu kaçması zor bir gerçeklik, hayatın içinde olan ve beni zaman zaman içine çekmeye çalışan. Hiç kapılmıyor muyum onun gücüne ve içine, tabi ki kapılıyorum. Tek fark, artık ne olduğunun ve nerede olup ne yaptığımın farkında olarak bunu yapıyorum ve iyice derinlere doğru gitmeye başladığımı farkettiğim anda atıveriyorum kendimi tekrar dışarı. Tabi öyle yapınca biraz sarsıcı oluyor ama, yine de bunu yapabildiğim için mutluyum.

Yeni bir başlangıç yaptım hayata. Ve gidebildiğim kadar da gideceğim.
Yol engebeli, hava şartları oldukça sert zaman zaman.
En zor olanı ise, bu yolda yalnız olmak.
Ama bu yalnızlık da bana ayrı bir huzur veriyor, ayrı bir güven....

Hayat Seçimlerden Ibaret de Madem, Neden Hep Zor Olanı Seçiyoruz...

Ve bunu ısrarla yapmaya devam ediyoruz.
Halbuki kolay olanı yapmak aslında o kadar da kötü değil ki.
Ama tabi bize küçüklüğümüzden itibaren öğrettikleri şey bu,
"Hayatta hiç bir şey bu kadar kolay olamaz !" ya da bir başka versiyonu da
"Bak gördün mü, yine kolay yolu seçti !" gibi..
Sanki kolay yolu seçmek bir kaçışmış gibi şartlandırıldık hep.

Ben de bugüne kadar çoğu zaman zor olanı başarmaya çalıştım hep.
Ama şimdi görüyorum ki,
Zor olanı oldurmaya çalışırken harcadığım emek ve sonunda elde ettiğim sonuç beni mutlu etmiyor,
Ve sonunda mutlaka bir hayal kırıklığı yaşıyorum.

Dolayısıyla da bundan sonra kim ne derse desin,
Ben kolay olanı seçiyorum kardeşim.
Ve biraz da bunu deniyorum...

Her Istediğimiz Olmuyor Işte Şu Hayatta !!!

Israr etmenin anlamı yok.

Ve eğer bir şeyi çok istemene rağmen olmadığını görüyor, ve de "Ama çok istiyorum olmasını, neden olmuyor ?" diye soruyorsan,
Bil ki evrenin seninle ilgili başka planları olduğu içindir.

Öte yanda da evren seni o kadar iyi duymakta ve de isteklerini o kadar iyi gözetmektedir ki,
Ol-dur-madığı (!) bir şeyin ille de olmasının istendiği durumda,
Isteğe karşı daha fazla direnmeyerek sana istediğini de verir.

Ama senin o isteğin bil ki seni bir adım dahi ileri götürmeyecektir,
Çünkü senin için yazılan senaryoda senin rolün aslında başkadır,
Sen sadece şımarık çocuklar gibi başkasının rolüne de sulanırsın.
Ve evren ise o kadar anlayışlı bir yönetmendir ki,
Istediğin rolü oynaman için istediğin o fırsatı da sana verir.
Sonunun ne olacağını o biliyordur zaten,
Sadece senin de yaşayarak anlaman için bu "zaman kaybını" senin adına da göze alır.
Çünkü evren için aslında zaman diye de bir şey yoktur,
Zira her şey tam yerinde ve de zamanındadır.
Ve de bu senaryoda herkesin rolü baştan yazılmıştır.
Olan olayların hiçbiri de öyle "doğaçlama" değildir.
Tabii ki rolünü unutup doğaçlamaya kayanlar da olur,
Ama sonunda bir şekilde herkes rolünü hatırlayacaktır.

Ve hatırladığında,
Rolünü nasıl taçlandıracağıdır önemli olan...

"Canım ne istediyse yaptım, içimden ne geldiyse söyledim"...

Diyebilsem şu hayatta,
Başka da birşey istemem...
Daha ne isteyeyim ki,
Zaten istediğim herşeyi yapmış ve söylemişim,
Gerisi yok, dahası yok, fazlası yok,
Hepsi bu,
Ve de bu bana yetmiş belli ki...

Hoşçakal !...

Ve de sevgiyle kal...
Seni seven ve sana gerçekten değer verenlere tanı artık o şansı,
Seninle oynayan ve sadece zamanını çalanlara değil.
Geçmiş yaşananları bırak artık,
Ve de üzüntülerinden kurtul.
Önünde harika bir gelecek seni bekliyor.
Ama şu anda mutluluğu, saf ve herşeyden bağımsız mutluluğu tatmadıkça,
O gelecek de hiç gelmeyecek.
Çünkü hayalini kurduğun sevgi ve huzur dolu o mutluluk aslında şu anda önünde duruyor.
Tek yapman gereken, taa uzaklarda aradığın o mutluluğun tam da önünde durduğunu farketmek,
Ve de onu avuçlarının içine almak,
Yargılamadan ve de sorgulamadan,
Olduğu haliyle...

Bu bir yolculuk, bunu unutma.
Ve yolculuğun her anının tadını çıkar.
Çünkü yolculuğun bitip de gideceğin yere vardığında, karşılaşacağın şey şu anda olduğun yerden farklı bir yer olmayacak...

Hoşçakal...